De planken die de wereld betekenen.

Maak het podium vrij en start filmen, want hier is de wal of death-rijder Don Ganslmeier.

Stoere venten, een onopvallende werkplaats in de achtertuin, dozen met vergeten inhoud, wedstrijden spierballen rollen, roekeloze manoeuvres, sensatie  - en een happy end? De Motodrom, de oudste reizende wall ter wereld biedt een onvergetelijk spektakel.

Klinkt gek? Dat is het ook.

Klinkt gek? Dat is het ook.

Overal waar de Motodrom verschijnt, vallen de monden open en lichten gezichten op. Sommige toeschouwers hebben zelfs het gevoel dat ze teruggeflitst zijn naar een oud circus in een bijna archaïsche houten tonconstructie. Maar in plaats van popcorn en snoep ruikt het er naar olie en benzine. De artiesten noemen zichzelf Motorellos en gaan steeds stijlvol gekleed als ze hun rijkunsten voorstellen: spannende broeken, glimmende schoenen en glanzende witte hemden. Maar dit idee lijkt van de duivel zelf te komen: vier rijders staan zij aan zij in de smalle ruimte van de bijna 100 jaar oude houten wall of death voor een parallelle rit - voor het eerst in meer dan 50 jaar. En voor het eerst op vier BMW R 25's, die elk meer dan 60 jaar onder het zadel hebben. Onnodig te zeggen dat een dergelijke spektagel moet worden vastgelegd voor het nageslacht. Dit was in ieder geval de mening die directeur Stéphane Gautronneau was toegedaan. 15 maanden lang vergezelde hij de troepen en hun gewaagde project- onder leiding van baas Don Ganslmeier. 

+ Lees meer

Eén man, één plaats.

Eén man, één plaats.

De Motodrom zonder Don? Ondenkbaar. Hij leeft voor de Motodrom. Een leven vol passie waarin professioneel wall of death-artiest een ware roeping wordt. Don is een indrukwekkende persoonlijkheid. Vanaf het eerste moment wordt zijn ware roeping duidelijk. Zijn passie heeft hem gekenmerkt: zijn ogen zijn attent en klaarwakker, zijn gebaren even doelgericht als precies, en zijn lichaam is bezaaid met talloze tatoeages. Wanneer hij zijn stem verheft, lijken zijn uitspraken aankondigingen: geen tegenstrijdigheden, dit is hoe we het nu doen - iemand moet tenslotte zeggen hoe dingen moeten worden gedaan. Don is echter niet bepaald fan van het woord 'baas'. In de Motodrom is hij een compère, coördinator en uiteraard een rijder. Voor de perfecte ronde en de perfecte show riskeren hij en zijn Motorello's elke show opnieuw hun gezondheid. Dit alles voor hun grootste beloning - het applaus van het publiek.

+ Lees meer

STORM EN STRESS

Maar waar komt deze passie en wil om perfectie te bereiken vandaan? Op zesjarige leeftijd bezocht Don met zijn grootvader een kermis en zag hij voor het eerst de wall of death. En het werd hem het duidelijk: wall of death - dat is het. Thuis op de binnenplaats stond er altijd wel een tuffende en rammelende machine, een tractor of een oude Quickly. Dus het was slechts een kwestie van tijd voordat Don ook begon weg te tuffen. Alles met wielen en versnelling moet worden getest. Hij reist naar de wall of death-goeroe Ken Fox in Engeland en ondergaat een harde en eeuwig vormende training. Om het leven eenvoudiger te maken, wordt "Strauss" aan zijn bijnaam "Don" toegevoegd - bij races tijdens zijn jeugd had hij altijd een Donald Duck-strip bij zich. Don Strauss' eerste valpartijen op de muur werden onthaald door zijn voorbeeld en leraar Ken Fox met slechts een bondig: "Ik zei het je al, laat het gewoon ...". Sta op, val naar beneden, sta op, val weer naar beneden, val beter naar beneden. Voor Don gaat pure passie gepaard met compromisloze striktheid en het nastreven van perfectie. 

+ Lees meer

De oude tijden zijn voorbij. Toch blijft de passie voor hen bestaan. Kijk weer vooruit.

De oude tijden zijn voorbij. Toch blijft de passie voor hen bestaan. Kijk weer vooruit.

Vroeger, ja vroeger, waren er tientallen meisjes die na de shows op me wachten om samen een koffie drinken - vertelt Don met een grijns. Maar vandaag is alle aandacht gericht op de prestaties die hij neerzet voor het publiek. Om nog maar te zwijgen van het feit dat hij een gelukkige relatie heeft met zijn vriendin Jay, die de troepen natuurlijk actief ondersteunt. Ze deelt zijn passie voor oude machines en de stijl uit lang vervlogen tijden. "Wanneer het paar samen op pad gaat, draaien ze nogal wat koppen", laat directeur Stéphane ons weten. Toch is Don nog altijd op zoek naar de volgende sensatie, de volgende uitdaging en naar een mogelijkheid om zijn passie nog intensiever te beleven - de pure belichaming van "Make Life A Ride"

+ Lees meer

Altijd een stapje voor.

Voor hun missie om de wall of death met vier BMW R 25's te beklimmen, hadden ze eerst een extra machine nodig. Geen evidentie, zeker gezien de drie bestaande R25's in hun toestand ongetwijfeld al uitzonderlijk zijn. Met veel geduld, nog meer passie en een toevallige ontdekking in een doos, slaagde BMW Motorrad erin de droom van een andere R 25 te laten uitkomen. Samen met ervaren restaurator Sebastian Gutsch werkt Don nacht na nacht door in zijn werkplaats in München om de vierde R 25 uit alle verzamelde delen te monteren. Ook hier speelt hij met zijn gezondheid om de perfectie te bereiken. Hij kent elk onderdeel en elk schroef, elke bout gaat door zijn handen.

+ Lees meer
Stéphane is gewoon een gekke vogel, een perfectionist, een goede kerel - net als ik"

Don Ganslmeier

Je kunt geen omelet maken zonder lawaai te maken.

De geconcentreerde stilte van de werkplaats is het helemaal voorbij bij het herbouwen van de muur. De rijbaan van de bijna 100 jaar oude trommel wordt opnieuw ontworpen voor de vierde motor. Vonken en splinters vliegen in het ronden, terwijl er wordt gevloekt en gelachen. De slopende montage en demontage van de Motodrom is intussen routine geworden voor de rijders. Maar de aanpassing van de enorme plankenconstructie is zelfs voor hen een nieuwe uitdaging. In het midden van alles: Don, die geen detail mist. En op zijn hielen: directeur Stéphane. Hij heeft maar twee regels: neem goede foto's en loop niet in de weg. Don gaat tamelijk professioneel pragmatisch om met de vaste filmmaker: "Stéphane is gewoon een gekke vogel, een perfectionist, een goede kerel - net als ik."

+ Lees meer

In het oog van de storm: het oog.

Voor de regisseur die met plezier uit een helikopter hangt of op kliffen balanceert om de perfecte foto te maken, is het werken met de Motorellos een ongelooflijk intense tijd. Om ongeveer 15 maanden in de wind en het weer, altijd dicht bij de showmannen door te brengen, is niet hetzelfde als goed geplande fotoshoot. Stéphane zie je overal tegelijk. Elke opname moet perfect zijn, want in het echte leven is er geen ruimte voor enscenering. Op het hoogtepunt van de show staat Stéphane met zijn camera op de bodem van de Motodrom, terwijl de machines op een paar centimeter afstand voorbij schieten en de muur opdraaien.

+ Lees meer

Vier is er niet een te veel.

Op de BMW Motorrad Days is het eindelijk zover: iedereen ziet duidelijk de vernieuwde rijbaan en hoort de vier hongerige ronkende BMW R 25's. Glimmende laarzen, strakke broeken, witte hemden: de Motorellos vertoeven in opperste concentratie en zijn vol ongeduld. Na een paar ronden beginnen ze aan hun wereldpremière. Alle vier R 25's versnellen tegelijk en de een na de ander verlaat de startbaan om de verticale muur te bestijgen. Het geronk van de ééncilindermotoren is nauwelijks hoorbaar door het gejuich van de toeschouwers. Donderend applaus vergezelt de artiesten totdat uiteindelijk alle vier machines parallel op de muur cirkelen. Net als een vortex concentreert de sfeer zich in het midden van de Motodrom voor de camera van Stéphane. En Don's vriendin Jay pinkt een traantje weg, zoals elke keer. Het is een geweldige spektakel.

+ Lees meer
Meer verhalen die interessant voor je kunnen zijn.
Geschikte motorfietsen.